Аҷоиботи офариниш

 سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنفُسِهِمْ حَتَّي‏ يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ

“Ба зудӣ нишонаҳои қудрати худро дар атрофи ҷаҳон ва дар вуҷуди худашон ба онҳо нишон хоҳем дод, то барояшон ошкор шавад, ки Ў ҳақ аст.”  (Фуссилат / 53)
Барои ошноӣ бештар бо баъзе аз нишонаҳои Худованд нигоҳе ба ин навишта андозем.

Дар табиат ҳеҷ мавҷуде беҳисоб сар аз гиребони хилқат берун наовардаасту беҳисоб дар канори мавҷудоти дигар қарор нагирифта аст. Балки ҳар падидае дар коргоҳи азими хилқат нақши маъқуле ба уҳда дорад ва ҳамаи чизҳои ҷаҳон бар тибқи як нақшаи бисёр зарифу амиқ ҷараён доранд ва дар саросари ҷаҳони ҳастӣ назму қонун ба чашм мехурад. Ин назму қонун дар вуҷуди инсон, якояки гиёҳон, гушаю канори осмони бекарон, милярдҳо каҳкашон, дона донаи ситорагону сайёрагон, амвоҷи уқёнусҳо, дар дили сангҳо, атомҳо ва хулоса дар ҳама ҷову дар ҳама чиз дида мешавад ва шоҳид бар ин ҳарфи мост. Ростӣ чи соҳибнеруи азиму дониши васеъе дар тамоми гушаю канори ҷаҳон, аз мавҷудоти бениҳоят кучак гирифта то каҳкашонҳои бениҳоят бузург, назму ҳисоби дақиқеро ҳукмфармо кардааст? Ва миёни дастгоҳҳою падидаҳои бешумори он тавозуну ҳамкорӣ ва ҳамоҳангии ҳайратангезро барқарор сохта аст ва ҳар мавҷудеро дар хатти сайри муайяне ба сўи ҳадафи мушаххасе раҳнамуду раҳсипор намуда аст? Кист, ки дар оғози хилқат ин қавонину суннатҳоро дар ҳар заррае аз зарроти мавҷудот ба амонат гузоштааст? Ва кист, ки ин низоми шигифтангезу пайванди асроромезро дар падидаҳои ҷаҳон падид оварда асту дар тули рўзгорон истимрор ва давом бахшида аст? Чи касе атомҳоро офарида аст? Ва чи касе электронҳоро дар мадорҳои мутааддиду мухталиф ба даври ҳастаи (ядро) марказӣ ба гардиш андохтааст, бе инки дар гардиши бисёр пурсуръату сарсомовар, электронҳо якдигарро халал расонанд, ё электронҳо бо вуҷуди бори электрикии манфӣ ҷазби протонҳо шаванд, ки дорои бори электрикии мусбат ҳастанд? Чи касе неруи ҷозибаю дофиаро дар атомҳои ҷаҳон падид оварда аст, бадонгуна, ки электронҳо на мегурезанду на ҷазби ҳамдигар мегарданд?
Кори илм кашфи қонунҳои муназзами табиат аст. Қонунҳое, ки таркиббандии сохтмони мавҷудоти ҷаҳон бар асоси онҳо фароҳаму устувор гардида аст. Ба таъбири дигар, илм ойинаи назми гетӣ ва сухангуи сомони ҷаҳон аст.
Боҳлер кимиёдони маъруф мегуяд: “Ҳар қонуни илмие, ки башар кашф мекунад, ўро як қадам ба Худо наздиктар месозад”