Об, падидаи осмонӣ

Одамӣ одат дорад, ки ҳангоми дуо кардан дастҳои худро ба суи осмон баланд кунад ва маъонии баланду мутаолиро осмонӣ донаду осмонро маншаи хайру баракат донад. Бале воқеан осмон маншаи хайру баракат ва зиндагист, чунончи дар сураи Бақара - ояти 22 мехонем:

الَّذِي جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ فِرَاشاً وَالْسَّمَاءَ بِنَاءً وَأَنْزَلَ مِنَ الْسَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقاً لَکُمْ فَلاَ تَجْعَلُوا لِلّهِ أَنْدَاداً وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ

Об рамзи эҷоди ҳаёт ва тадовуми он

أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ کَفَرُوا أَنَّ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ کَانَتَا رَتْقاً فَفَتَقْنَاهُمَا وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ کُلَّ شَيْ‏ءٍ حَيٍّ أَفَلاَ يُؤْمِنُونَ

“Оё кофирон надиданд, ки осмонҳову замин ба ҳам пайваста буд сипас мо онҳоро аз ҳам боз кардем ва ҳар мавҷуди зиндаеро аз об офаридем, чаро боз ба худо иймон намеоваранд?” (Анбиё-30)